De theorie is met succes afgerond en dat betekent dat er eindelijk gevlogen kan worden. Eerste vlucht was op donderdag, een week na het behalen van theorie examens. Op maandag, dinsdag en woensdag hadden we nog wat uitleg over de voorbereidingen die je moet doen alvorens te vliegen. Er werd uitgelegd hoe je het vliegtuig moet verslepen, tanken, inspecteren, maar ook welke data je allemaal moet verzamelen voordat je de briefing in gaat. Dus weerberichten uitprinten, mass and balance uitrekenen, verboden zones waar de luchtmacht oefent uitprinten, zorgen dat de les is voorbereid en dat je alle snelheden van het vliegtuig kent, alle papieren van het vliegtuig controleren, of er geen gebreken zijn en dat de uren van het vliegtuig kloppen en niet overschreden zijn en dan als dat allemaal gechecked is, dan wordt er een briefing door de instructeur gegeven over de les die wordt gedaan. Daarna kan men eindelijk naar het vliegtuig om te vliegen, nadat de checklists in het vlieguig zijn afgerond natuurlijk.
Eerste vlucht ging niet zo lekker. Ben behorlijk ziek geworden. Had een aantal bochtjes van 60 graden bank gedaan en dat viel niet zo lekker. Er werd me denk ik een beetje te veel. Er zijn zoveel nieuwe elementen die opeens gaan meewerken. Heel raar. Gelukkig ging het bij de tweede vlucht al beter en had ik alleen nog een raar gevoel in mijn buik. De derde, vierde en vijfde vlucht had ik nergens meer last van en kon ik me vooral richten op de oefeningen die gedaan moesten worden. Deze oefeningen zijn er nog vooral op gericht dat men gevoel krijgt over het vliegtuig. Dus dat betekent dat je het vliegtuig moet kunnen trimmen in elke gewenste configuration, bochten oefenen, stalls oefenen en landingen oefenen.
Een leuke ervaring was dat ik mijn eigen waketurbulance voelde bij het bochten werk van 30 en 45 graden bank. De instructeur had mij hiervoor al 'gewaarschuwed' als ik de bochten goed zou uitvoren. Dat betekent dat je geen hoogte verliest. Dat was echt heel gaaf om te merken, maar ook best eng om te beseffen wat de wake turbulance doet van een klein vliegtuigje. Bij 45 graden bank werden we al redelijk door elkaar geslingerd. Moet er dus niet aan denken dat ik achter een boeing 737 of airbus 320 kom te zitten. Dan is het einde verhaal.
De landingen gaan nu redelijk. Is een hele rare ervaring. Ik heb nu zo'n 15 landingen gedaan, maar heb er nog niet 100% controle over. Dat is dus nog een beetje oefenen.
Volgende week wordt er denk ik niet veel gevlogen. We hebben een beetje les in radiocommunicatie en vrijdag ga ik naar Nederland om vervolgens gelijk door te rijden naar de Ardennen om een heerlijk Pinksterweekend te fietsen. Maandag dan weer terug om op dinsdag de jaarlijkse medische keuring te ondergaan.
Groetjes
Ivo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten